نانوردیم و خوار و این نه شگفت

کسایی مروزی – دیوان اشعار

شماره 10

مردم و زمانه

نانوردیم و خوار و این نه شگفت

که بر ورد خار نیست نورد

مردم اندر خور زمانه شده ست

نرد چون شاخ گشت و شاخ چون نرد

نوشته‌های مرتبط

نورد بودم، تا ورد من مُورَّد بود

ادامه نوشته »

ای برکشیده منظره و کاخ تا سهیل

ادامه نوشته »

از بهر که بایدت بدین سان شبگیر

ادامه نوشته »

ای آنکه جز از شعر و غزل هیچ نخوانی

ادامه نوشته »

جوانی رفت و پنداری بخواهد کرد بدرودم

ادامه نوشته »

نوروز و جهان چون بت نو آیین

ادامه نوشته »