
آذر بیگدلی – ابیات پراکنده شماره 39
چو تاب صحبت غیرم نبود از انجمن رفتم
کنون منشین و منشان غیر را با خود که من رفتم
قفس را کاش صیاد من از شاخ گل آویزد
که من بوی گلی نشنیده بودم کز چمن رفتم
ز کویش آیم و از رشک شویم نقش پای خود
مبادا غیر آگه گردد از راهی که من رفتم



