آگاهسازیها
پاککردن همه
بهمن 08, 1404 1:17 ق.ظ
- روزگاری زقریه ی عظم سفر کرد پدر فرمود توشه جمع نما تا گردیم زاینجا بدر
- گوش بنهاد بر گفته پدر ان پسر سوار قاطر نمودن بار و بنه و عظم سفر
- چوگشتن ز قریه خود دور و دورتر حدود بیست فرسخی زان قریه خود دورتر
- به ناگاه رسید اجل بر ان پدر و جان را ربود ز تن ان پدر
- پسر ماند و تن بی روح و جان پدر بگفتا: گشتم بی پدر و در به در
- چو ماتم او دیدند بزرگان ان دهر بدوگفتن: سپارش همین جا به خاک ان پدر
- بشستن اند و کفن بنمودن تن ان پدر پسر گفت: نمازاش را که خواند اینجا دگر
- یکی بانگ زد که چوپان دارد خبر به جست و دید چوپان در تپه ی رو خر
- بدو گفت تو خوانی نماز میتم را دگر بجست ز روی خر امد بهر نماز پدر
- چوبر میت رسید زمزمه ی کرد مختصر گفت: خاکش نماید تمام ست کاربا میتم دگر
- عجب امد زان نمازچوپان ز روی سر بدوگفت: این بود نمازی که خواندی براین پدر
- فرمود:هرانچه یاد داشتم خواندم ای پسر گر تو بهتر دانی زانچه خواندم بخوان زودتر
- چو بگذشت هفت وچهل مرحوم پدر به یک شب در خواب دید پدر را دگر بار پسر
- بدیدش تکیه زده بر تخت پادشاهی پدر پرسید: زاحوال عقبا پدر را ان پسر
- بهر چه هست حالت اینگونه خوب ای پدر نه دست خیر بودتت نه خیر خواه بودی پدر
- گفت:هرچه هست زان نماز چوپان ای پسر چند روز بعد راهی شد بر مزار پدر
- وگشت چوپان را یافت در تپه برروی خر بگفتا: چه خواندی بر میتم ای مرد زر
- بفرمود :چوپان اینگونه راز با پسر بدوست گفتم:که اینک مهمان توست این پدر
- گر شبی میامد بنده تو مهمانی من ز در برایش قربانی میکردم یک بره نر
- ولی امشب مهمان توست این پدر ببنم چه خواهی کرد براین بنده ای خوش نظر
- ببخشا تمام عیوب بد و شر این پدر که تو بخشنده و رحیمی خداوند عالی نظر
- صفیق را پندست زین داستان دگر چو گردی میهمان رب مترس از خطر
این داستان از نثر به نظم تبدیل شده توسط صفیق