آگاهسازیها
پاککردن همه
آذر 11, 1403 10:00 ق.ظ
یادم نبود اینکه تو را جستجو کنم با کودک درون خودم گفتگو کنم رنگی زنم به حجم غمانگیز نوبهار رنگینکمان عاطفه را آرزو کنم گل را و خار را به چمن آشتی دهم فکری به حال غصه و اندوه قو کنم باید برای دیدن تو از دریچهها مثل زمان کودکیام هایهو کنم آن ابر پاره پاره پراکنده را شبی با سوزن نگاه ستاره رفو کنم دور از نگاه خاک ، طربناک و رازناک در آب چشمههای روان شستشو کنم پیری و کودکی خودم را به شوق و شور در ابتدای کوچ زمان روبرو کنم هرچند در نهاد جهان غیرممکن است آن آبهای رفته ز جو را به جو کنم ! یکروز میروم به پناهندگی تاک تا دست باد را که ترا برد رو کنم #محمد_مهدی_ناصری
1 پاسخ
آذر 11, 1403 5:52 ب.ظ
بسیار عالی