آگاهسازیها
پاککردن همه
دی 03, 1404 12:58 ق.ظ
سَروی م ودر شاخسارم کلاغی با فرزندانش اشیانه کرده گاهی از صدای غار غار شان کلافه میشوم . وگاهی از خاموشیشان اندوه گین که چرا صدایشان نمی اید. نکند اتفاقی برای شان افتاده . وبا خود میگویم که اگر تنهایم بگذارن . با این تنهایی سنگین و سکوت سرد پاییزی چه کنم . و صدای به زیبا یی غار غار کلاغها کوچک از کجا بیابم . با دهانی باز به فراخی تنهای یک سرو روبه خشکی از مادرشان تقاضای غذا می کنند که شاید اخرین مهیمانم این بچه کلاغها باشند. کاش کلاغ ها باشنند و غار غار کنند . که صدای انها از صدای وهم انگیز تنهایی زیباتر است