سعدی-گلستان-باب هشتم در آداب صحبت
شماره 90
در انجیل آمده است که : ای فرزند آدم ، گر توانگری دهمت مشتغل شوی به مال از من ، وگر درویش کنمت تنگ دل نشینی ، پس حلاوت ذکر من کجا دریابی و به عبادت من کی شتابی ؟
گه اندر نعمتی مغرور و غافل
گه اندر تنگدستی خسته و ریش
چو در سرّا و ضرّا حالت این است
ندانم کی به حق پردازی از خویش