کسایی مروزی – دیوان اشعار
شماره 52
وصف شراب
از او بوی دزدیده کافور و عنبر
وز او گونه برده عقیق یمانی
بماند گل سرخ همواره تازه
اگر قطره ای زو به گل برچکانی
عقیقی شرابی که در آبگینه
درخشان شود چون سهیل یمانی
شود گونه ی جام باده ز عکسش
ملوّن چو از نور او لعل کانی
به ظلمت سکندر گر او را بدیدی
نکردی طلب چشمه ی زندگانی
