کسایی مروزی – دیوان اشعار
شماره 32
درد پیری
از عمر نمانده ست بر من مگر آمرغ
در کیسه نمانده ست بر من مگر آخال
تا پیر نشد مرد نداند خطر عمر
تا مانده نشد مرغ نداند خطر بال
ای گمشده و خیره و سرگشته کسایی
گواژه زده بر تو امل ریمن و محتال
از عمر نمانده ست بر من مگر آمرغ
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط