قبلینوشته قبلی نوشته بعدیبعد آبی، مگر چو من ز غم عشق زرد گشت کسایی مروزی – دیوان اشعار شماره 37 آبی آبی، مگر چو من ز غم عشق زرد گشت از شاخ، همچو چوک بیاویخت خویشتن نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط جنازه ی تو ندانم کدام حادثه بود ادامه نوشته » نوروز و جهان چون بت نو آیین ادامه نوشته » نانوردیم و خوار و این نه شگفت ادامه نوشته » دانم که هیچ کس نکند مرثیت مرا ادامه نوشته » ای عمر خویش کرده به بیهودگی یله ادامه نوشته » تا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا ادامه نوشته »