حاج ملاهادی سبزواری – غزل شماره 45
خرامد از برم آن قد و قامت
عجب گر دین و دل ماند سلامت
چه نسبت با قیامت قامتت را
که خیزد از قیامت صد قیامت
سوی مسجد خرام ای بت که زاهد
به طاق ابرویت بندد اقامت
وفا کن زانکه چون دی شد بهارت
نمی بخشد دگر سودی ندامت
چه باشد ای مسیحادم که یک دم
به بالین آیی از روی کرامت
به عشقش در ازل خاکم سرشتند
ملامتگر! کنی چندم ملامت؟
سرشک سرخ و رنگ زرد اسرار
سیه روزی ما را شد علامت
