ز اشک و آه اندر بوته ی تصعید و تقطیرم

حاج ملاهادی سبزواری – غزل شماره 141

ز اشک و آه اندر بوته ی تصعید و تقطیرم

اگر باور نداری بین ز اشک سرخ اکسیرم

مشو سرپیچ چون زلف شب آسایت حذر فرما

ز افغان سحرگاه و ز دود آه شبگیرم

بشارت ای گروه کودکان دیوانه ای آمد

حذر ای معشر فرزانگان بگسیخت زنجیرم

هوای عشقبازی با جوانانم دگر نبود

برآنم تا بیابم پیری و در پای او میرم

نه پیر سالخورد از گردش این کهنه زال چرخ

جوان رایی که گیرم دامنش، طفلی ز سر گیرم

غرض کز عشق خوبان نبودم اسرار دل خالی

گهی عشق جوانان دارم و گه عاشق پیرم