شعری از لی یانگ لی

می‌شود هرچیزی را زیرش پیدا کرد

آوای درختان ، صفحات گمشده‌ی دریا

هرچیزی جز خواب

و شب رودخانه‌ای است که پل می‌زند

بین دو کرانه‌ی گفتن و شنفتن،

دژی بی‌دفاع و باکره

می‌شود هر چیزی را زیر آن جای داد :

چشمه‌هایی مدفون زیر گل و لای و برگها،

خانه‌های کودکی .

و شب آغاز می‌شود

وقتی سرانگشتان مادرم از میان نخ‌ها می‌گذرند

گره می‌زنند و گره باز می‌کنند

تا برسند به سجاف فرسوده‌ی قصه‌ی ما .

شب

سایه‌ی دستهای پدرم

ساعت را برای لحظه‌ی رستاخیز کوک می‌کند

یا شاید ساعت از هم گسسته، عددها پرواز کرده‌اند؟

می‌شود برای هر چیزی اینجا خانه‌ای یافت :

بال‌های دور انداخته ، کفش‌های گمشده ، الفبای قراضه

برای هر چیزی جز خواب . و شب آغاز می‌شود

وقتی اولین یاسمن گردن زده شود و عطر اسیرش

سرانجام از میان کفن آزاد و رها گردد .

“برگردان : آزاده کامیار”

واژگان کلیدی : اشعار،نمونه شعر،شاعر،شعرهای،شعری از،یک شعر از،شعرهای ترجمه شده به پارسی،سروده های برگردان به پارسی،شاعر کشور اندونزی،شاعر اندونزیایی،لي يانگ لي.

Li-Young Lee،li young lee،poems،quotes