مولانا-غزل شماره 168
ای بروییده به ناخواست به مانند گیا
چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا
هر که را نیست نمک گر چه نماید خدمت
خدمت او به حقیقت همه زرقست و ریا
برو ای غصه دمی زحمت خود کوته کن
باده ی عشق بیا زود که جانت بزیا
ای بروییده به ناخواست به مانند گیا
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط