چینی که طراز جبهۀ یارست

صائب تبریزی- غزل شماره 2250

 

چینی که طراز جبهۀ یارست

بندی است که بر زبان اغیارست

حسن از تمکین دوام می گیرد

گوش سنگین حصارِ گلزارست

سیری ز نظاره نیست عاشق را

آیینه گرسنه چشمِ دیدارست

هر چند ترا ز نام ما ننگ است

هر چند ترا ز یاد ما عارست:

با یاد توام هزار هنگامه

با نام توام هزار و یک کارست

در کوچۀ گوهرست رفتارش

چون رشته سبکروی که هموارست

کوته نظری است خوشدلی کردن

ز اقبال که پیش خیزِ ادبارست

با عشق جدل مکن که نُه گردون

یک لقمۀ این نهنگ خونخوارست

کوه غم عشق برگ کاهی نیست

بر خاطر من که برگ گل بارست

در دل مگذر که خواب آسایش

در سایۀ این شکسته دیوارست

در دیدۀ خرده بین ما صائب

دل مرکز و نُه سپهر پرگارست