حیرت مکن
پلک‌هات را برهم بگذار
تا سنگ شوند
سنگ واقعی .
قلبت را به خود وانِه
حتی اگر بایستد
او فقط برای خودش می‌تپد
در سراشیب راز آمیزش
دست‌هات
در زورق یخی‌شان می‌خوابند و
پیشانیت عریان می‌شود
چون میدانی بزرگ
تهی،محصور
میان دو لشگر .
“مترجم: نوید نادری”
واژگان کلیدی: اشعار ژول سوپرویل،نمونه شعر ژول سوپرویل،شعری از ژول سوپرویل،یک شعر از ژول سوپرویل،شاعر ژول سوپرویل،شعرهای ژول سوپرویل،اشعار ترجمه شده به فارسی ژول سوپرویل،اشعار برگردان به پارسی ژول سوپرویل،شاعر متولد اروگوئه،شاعر فرانسه.
Jules Supervielle،poem،quotes
