هر آن خصمی که با من آسمان کرد

سحاب اصفهانی – غزل شماره 117

هر آن خصمی که با من آسمان کرد

شرار آه من با او همان کرد

مرا چون یافت در تن نیست جانی

بهای بوسه ی او نقد جان کرد

مآلی خوش ندارد جور بنگر

چه با گل عاقبت باد خزان کرد

همین بی مهری گردون مرا بس

که با آن سست مهرم مهربان کرد

چه با کاهی کند سوزان شراری

غم جانکاه او با جان همان کرد

خوش آن کو عمر فانی در ره عشق

مبدل با حیات جاودان کرد

سحاب از فتنه ی دهر ایمن آن گشت

که جا بر درگه پیر مغان کرد