بیا با ما مَوَرز این کینه داری
حافظ-غزل شماره 447
بیا با ما مَوَرز این کینه داری
که حق صحبت دیرینه داری
نصیحت گوش کن کاین دُر بسی به
از آن گوهر که در گنجینه داری
ولیکن کی نمایی رخ به رندان
تو کز خورشید و مه آیینه داری
بد رندان مگو ای شیخ و هش دار
که با حکم خدایی کینه داری
نمی‌ترسی ز آه آتشینم
تو دانی خرقه ی پشمینه داری
به فریاد خمار مفلسان رس
خدا را گر میِ دوشینه داری
ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ
به قرآنی که اندر سینه داری
معنی و تفسیر بیت های نخستین :
1.بیا با ما مَوَرز این کینه داری / که حق صحبت دیرینه داری:
در این بیت، حافظ به کسی خطاب می‌کند که از او می‌خواهد کینه‌توزی نکند و به حق دوستی دیرینه‌شان احترام بگذارد.
2.نصیحت گوش کن کاین دُر بسی به / از آن گوهر که در گنجینه داری:
حافظ در این بیت به مخاطب خود می‌گوید که نصیحت او را گوش کند، چرا که این نصیحت مانند گوهری ارزشمند است و از گنجینه‌ی او بهتر است.
3.ولیکن کی نمایی رخ به رندان / تو کز خورشید و مه آیینه داری:
در این بیت، حافظ به مخاطب خود می‌گوید که چرا به رندان (عاشقان و آزادگان) روی نمی‌نمایی، در حالی که تو آیینه‌ای از خورشید و ماه هستی.
4.بد رندان مگو ای شیخ و هش دار / که با حکم خدایی کینه داری:
حافظ در این بیت به شیخ (عارف) خطاب می‌کند و می‌گوید که به رندان بد نگو و هشیار باش، چرا که با حکم خدا کینه‌توزی می‌کنی.
معنی و تفسیر بیت های پایانی :
5.نمی‌ترسی ز آه آتشینم / تو دانی خرقه ی پشمینه داری:
در این بیت، حافظ به مخاطب خود می‌گوید که از آه آتشین او نترسد، چرا که تو خرقه‌ی پشمینه (نماد عرفان و زهد) داری.
6.به فریاد خمار مفلسان رس / خدا را گر میِ دوشینه داری:
حافظ در این بیت از مخاطب خود می‌خواهد که به فریاد خمار (سردرد ناشی از مستی) مفلسان (فقیران) برسد، اگر شراب دیشب را داری.
7.ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ / به قرآنی که اندر سینه داری:
در این بیت، حافظ به خودش خطاب می‌کند و می‌گوید که شعر تو از همه چیز خوشتر است، به شرطی که قرآن را در سینه داشته باشی.
غزلیات حافظ شیرازی – ادبستان شعر پارسی
واژگان دشوار : مصراع بیت ها ابیات تحلیل بررسی همراه با معنا مفهوم شعر شرح کامل.