چشم تو که سحر بابل است استادش
حافظ-رباعی شماره 24
چشم تو که سحر بابل است استادش
یارب که فسون ها برواد از یادش
آن گوش که حلقه کرد در گوش جمال
آویزه ی دُر ز نظم حافظ بادش
معنی بیت های شعر
1. چشم تو که سحر بابل است استادش / یارب که فسون ها برواد از یادش:
چشم تو چنان افسونگر و جادویی است که گویی سحر بابل (نماد افسونگری) را به کمال می‌شناسد. ای خداوند، کاش این جادوها و فریب‌ها از یادش برود و پاک شود. حافظ در این بیت به قدرت مسحورکننده نگاه معشوق اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که این افسون‌ها از یاد بروند تا دل از بند آن رها شود.
2. آن گوش که حلقه کرد در گوش جمال / آویزه ی دُر ز نظم حافظ بادش:
آن گوشی که به زیبایی و کمال (معشوق) پیوسته است، باید آویزه‌ای از مرواریدهای شعر حافظ شود. این بیت نشان‌دهنده آرزوی حافظ است که سخنش چون گوهری ارزشمند در گوش جان شنونده بماند و جاودان شود.
تفسیر شعر
رباعیات حافظ شیرازی – ادبستان شعر پارسی
واژگان دشوار : مصراع بیت ها ابیات تحلیل بررسی همراه با معنا مفهوم شعر شرح کامل توضیح.