
بیدل دهلوی- غزل شماره 992
اینکه در دیرِ غمت دم سرد پیدا کردند
دل نداری ورنه دل از درد پیدا کردهاند
هیچکس از اختراعِ این بساط آگاه نیست
رنگ میبازیم و یاران نرد پیدا کردهاند
گم شده ست آثارِ همّتها به گردِ جست و جو
تا در این صحرا سراغِ مرد پیدا کردهاند
منکر بیدست و پاییهای معذوران مباش
عاجزان کاری که نتْوان کرد پیدا کردهاند
بردهاند از موجِ گوهر پیچ و تابِ اشتراک
مصرعِ ما را ز تضمین فرد پیدا کردهاند
ماجرای خامشان نشنیده میباید شنید
بیزبانی را نفسپرورد پیدا کردهاند
چون نگاهِ چشمِ آهو عمر در وحشت گذشت
خانه را اینجا بیابانگرد پیدا کردهاند
یاد ما کن گر به سیرِ نرگسستانت سریست
رنگِ بیمارانِ چشمت زرد پیدا کردهاند
میدهندم دل به هر آیین که میآیند پیش
نازنینان طرفه رهآورد پیدا کردهاند
زان بهارم مژدهٔ بوی خرامی میرسد
رنگهای رفته بیدل گرد پیدا کردهاند



