ورود / عضویت



ای بی‌نصیبِ عشق به ‌کارِ هوس بخند - ادبستان شعر پارسی % %

ای بی‌نصیبِ عشق به ‌کارِ هوس بخند

بیدل دهلوی- غزل شماره 981

ای بی‌نصیبِ عشق به ‌کارِ هوس بخند

بر بالِ هرزه پر دو سه چاکِ قفس بخند

دل جمع‌ کن به یک دو قدح ازهزار وهم

بر محتسب بتیز و به ریشِ عسس بخند

اوقاتِ زندگی ز فسردن به باد رفت

بر گریه‌ات اگر نبوَد دسترس بخند

زین جمعِ مال مسخرگی موج می زند

خلقی‌ ست در کمندِ فسار و مرس بخند

شورِ ترانه‌سنجیِ عنقایی‌ات رساست

چندی به قاه‌قاهِ طنینِ مگس بخند

از شرم چون شرر مژه‌ای واکن و بپوش

سامان این بهار همین است و بس بخند

زین‌ کشتِ‌ خون به‌ دل چه‌ ضرور است رستنت

لب گندمین کن و به تلاش عدس بخند

در آتش است شمع و همان خنده می‌کند

ای خامشی! به غفلت این بوالهوس بخند

تا کی ‌کند فسونِ نفس داغِ فرصتت

ای آتشِ فسرده به سامانِ خس بخند

خاموش رفته‌اند رفیقانت از نظر

اشکی به دردِ قافلهٔ بی‌جرس بخند

بر زندگی چو صبح‌ گمانِ بقا کراست؟

گو این غبار رفته به ‌گردون نفس بخند

بیدل چو گل اگر فکنی طرحِ انبساط

چشمی به خویش واکن و بر پیش و پس بخند

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤