ورود / عضویت



ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ - ادبستان شعر پارسی % %

ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ

بیدل دهلوی- غزل شماره 894

ماییم و خاک و وعده گه انتظار و هیچ

تا فرصتی نمانده شود آشکار و هیچ

خمیازه ساغریم در این انجمن چو صبح

عمری ‌ست می‌کشیم وبالِ خمار و هیچ

آیینه‌دار فرصت نظّاره‌ای که نیست

بوده‌ ست‌ چون ‌شرر به ‌عدم‌ یک دچار و هیچ

عالم تأمّلی ‌ست ز رمز دهان یار

پنهان و گفتگوی عدم آشکار و هیچ

هنگامهٔ نشاط مکرّر که دیده است؟

بلبل تو ناله‌ کن به امید بهار و هیچ

دیگر صدای تیشهٔ فرهاد برنخاست

این‌ کوهسار داشت همان یک شرار و هیچ

ای صفر اعتبارِ خیالِ جهانِ پوچ

شرمی ز خود شماری چندین هزار و هیچ

چندین غرور پیشکش امتحان تست

گر مردی احتراز نما اختیار و هیچ

گفتم: چو شمع سوختنم را علاج چیست؟

دل ‌گفت: داغِ یأس غنیمت شمار و هیچ

باید کشید یک دو دم از شاهدِ هوس

چون احتلام خجلت بوس و کنار و هیچ

بیدل نیاز و نازِ جهانِ غنا و فقر

دارد همین قدر که تو داری به ‌کار و هیچ

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤