ورود / عضویت



جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست - ادبستان شعر پارسی % %

جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست

بیدل دهلوی- غزل شماره 537

جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست

ذره‌ای نیست‌ که سرگرم هوای رم نیست

گره باد بود دولت هستی چو حباب

تا سلیمان نفسی عرضه دهد خاتم نیست

چمن ازغنچه به‌ هر شاخ سرشکش‌ گره است

مژهٔ اهل طرب هم به جهان بی‌ نم نیست

هیچ دانا نزند تیشه به پای آرام

از بهشت آنکه برون آمده‌ است آدم نیست

گو بیا برق فرو ریز به‌ کشت دو جهان

عکس اگر محو شد آیینهٔ ما را غم نیست

رشته‌ واری نفس سوخته افروخته‌ایم

شمع در خلوت بیداری دل محرم نیست

گر جهان ناز بر اسباب فزونی دارد

بهر سامان‌ کمی ذرهٔ ما هم ‌کم نیست

اینقدر وهم ز آغوش نگه می‌بالد

دیده هر گه مژه آورد به هم عالم نیست

چشم بر موج خطت دوختن از ساده‌ دلی ‌ست

رشته‌ های رگ ‌گل را گره شبنم نیست

عدم سایه ز خورشید معین‌ گردید

گر تو شوخی نکنی هستی ما مبهم ‌نیست

بیدل از بس به ‌گرفتاری دل خو کردیم

بی ‌غم دام و قفس خاطر ما خرم نیست

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤