ورود / عضویت



تهمت ‌افسردگی بر طینت عاشق خطاست - ادبستان شعر پارسی % %

تهمت ‌افسردگی بر طینت عاشق خطاست

بیدل دهلوی- غزل شماره 532

تهمت ‌افسردگی بر طینت عاشق خطاست

ناله هر جا آینه گردید آزادی‌ نماست

بی ‌فنا مشکل ‌که‌ گردد دل به عبرت آشنا

چشم این آیینه را خاکستر خود توتیاست

شرم باید داشتن از شوخی آثار شرم

چون عرق بی ‌پرده‌ گردد لغزش پای حیاست

تا توان آزاد بودن دامن عزلت مگیر

موج را در هر تپش بر وضع‌ گوهر خنده‌ هاست

جام آب زندگی تنها به‌ کام خضر نیست

در گداز آرزو هم جوش دریای بقاست

معنی دود از کتاب شعله انشا کرده‌اند

هر کجا او جلوه دارد ناز هستی مفت ماست

هر که را از نشئهٔ معنی‌ ست سیری خامش است

ساغر لبریز اگر صد لب‌ گشاید بی‌ صداست

عالمی سرگشته است از اضطراب گریه‌ام

اشک من سرچشمهٔ د‌وران چندین آسیاست

می‌کند هر جزوم از شوق تو کار آینه

خامهٔ تصویرم و هر موی من صورت ‌نماست

گر برآید از صدف ‌گوهر اسیر رشته است

خانه و غربت دل آگاه را دام بلاست

کی پریشان می‌کند باد غرور اجزای من

نسخهٔ خاک مرا شیرازه نقش بوریاست

اینقدر چون شمع از شوق فنا جان می‌کنم

با کمال سرکشی سعی نگاهم زیر پاست

نقش چندین عبرت از عنوان حالم روشن است

شعلهٔ جوالهٔ من مهر طومار فناست

بیدل از مشت غبار ما دل خود جمع‌ کن

شانۀ این طرهٔ آشفته در دست هواست

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤