ورود / عضویت



بسکه امشب بی ‌توام سامان اعضا آتش است - ادبستان شعر پارسی % %

بسکه امشب بی ‌توام سامان اعضا آتش است

بیدل دهلوی- غزل شماره 470

بسکه امشب بی ‌توام سامان اعضا آتش است

گر همه اشکی فشانم تا ثریا آتش است

شوخی آهم به دل سرمایهٔ آرام نیست

سوختن صهباست نرمی را که مینا آتش است

همچو خورشید از فریب اعتبار ما مپرس

چشمهٔ ما را اگر آبی‌ ست پیدا آتش است

بی ‌تو چون شمعی‌ که افروزند بر لوح مزار

خاک بر سرکرده‌ایم و بر سر ما آتش است

جوهر علوی‌ ست از هر جزو سفلی موجزن

سنگ هم با آن زمینگیری سراپا آتش است

شاخ از گلبن جدا، مصروف‌ گلخن می‌شود

زندگی با دوستان‌ عیش است ‌و تنها آتش است

روسیاهی ماند هر جا رفت رنگ اعتبار

در حقیقت حاصل این آبروها آتش است

با دو عالم آرزو نتوان حریف وصل شد

ما به‌ جایی خار و خس‌ بردیم‌ کانجا آتش است

نیست سامان دماغ هیچکس جز سوختن

ما همه سرگرم سوداییم و سودا آتش است

نشئهٔ صهبا نمی‌ارزد به تشویش خمار

در گذر امروز از آبی که فردا آتش است

گریه‌ گر شد بی ‌اثر از نالهٔ ما کن حذر

آب ما خون ‌گشت اما آتش ما آتش است

نیست جز رقص سپند آیینه‌ دار وجد خلق

لیک بیدل‌ کیست تا فهمد که‌ دنیا آتش است

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤