ورود / عضویت



بزم پیری ‌کز قد خم‌ گشتهٔ ما چنگ اوست - ادبستان شعر پارسی % %

بزم پیری ‌کز قد خم‌ گشتهٔ ما چنگ اوست

بیدل دهلوی- غزل شماره 464

بزم پیری ‌کز قد خم‌ گشتهٔ ما چنگ اوست

برق آه ناامیدی شوخی آهنگ اوست

دل ‌به ‌وحشت نه‌ که چرخ سفله‌ فرصت‌ دشمن است

روز و شب‌ یک‌ جنبش ‌مژگان‌ چشم ‌تنگ اوست

وادی عجزی به پای بیخودی طی ‌کرده‌ام

کز نفس تا ناله‌ گشتن عرض صد فرسنگ اوست

بیقرار شوق را چون موج نتوان دید سهل

شورش‌ دریای ‌امکان ‌یک‌ شکست‌ رنگ اوست

نسبت خاصی ‌ست محو شعلهٔ دیدار را

حیرتی دارم‌ که گر آیینه گردم ننگ اوست

دل عبث در بند تمکین خون طاقت می‌خورد

ای‌ خوش آن‌ مینا که یاد استقامت‌ سنگ اوست

صافدل هرگز غبار خویش ننماید به ‌کس

آنچه در آیینهٔ روشن نبینی زنگ اوست

دوری و نزدیکی از زیر و بم ساز دویی‌ ست

هجر و وصلی نیست اینجا پردهٔ نیرنگ اوست

عضو عضوم را خیالش مرغ دست‌ آموز کرد

گر کند پرواز رنگم چون حنا در چنگ اوست

نیست جای عشق بیدل مسند فرزانگی

این شهنشاهی‌ ست‌ کز داغ‌ جنون اورنگ اوست

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤