ورود / عضویت



اضطراب نبض دل تمهید آهنگ فناست - ادبستان شعر پارسی % %

اضطراب نبض دل تمهید آهنگ فناست

بیدل دهلوی- غزل شماره 417

اضطراب نبض دل تمهید آهنگ فناست

شعله‌ در هر پر فشاندن‌ اندکی‌ از خود جداست

شخص پیری نفی هستی می‌کند هشیار باش

صورت قد دوتا آیینهٔ ترکیب لاست

زین ‌چمن بر دستگاه‌ رنگ نتوان دوخت چشم

غنچه تا ناخن به خون دل نشوید بی‌ حناست

هیچ‌ کس چون ما اسیر بی‌ تمیزی ها مباد

مشت خاکی در گره داریم‌ کاین آب بقاست

خاک ‌گشتیم و غبار ما هوایی در نیافت

آنکه بر خمیازه حسرت می‌کشد آغوش ماست

حاصل کونین پامال ندامت کردنی‌ ست

دانهٔ کشت امل را سودن دست آسیاست

رشحهٔ ابر نیازم غافل از عجزم مباش

سجدهٔ‌ من ریشه‌ دارد هر کجا مشتی گیاست

شوق ‌در کار است‌ وضع ‌این و آن منظور نیست

با نگه هر برگ این ‌گلشن به رنگی آشناست

بند بندم فکر آن موی میان درهم شکست

ناتوانی هر کجا زور آورد زورآزماست

داغ می‌بالد که دل خلوتگه جمعیت است

ناله می‌نالد که اینجا جای آسایش‌ کجاست

رهروان تمهید پروازی‌ که می‌آید اجل

دودها از خود برون تازی‌ که آتش در قفاست

بیدل از نیرنگ اسباب من و ما غافلی

اینکه صبح زندگی فهمیده‌ای روز جزاست

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤