ورود / عضویت



هر گه به باغ بی‌ تو فکندم نظر در آب - ادبستان شعر پارسی % %

هر گه به باغ بی‌ تو فکندم نظر در آب

بیدل دهلوی- غزل شماره 388

هر گه به باغ بی‌ تو فکندم نظر در آب

تمثال من برآمد از آیینه تر در آب

جایی‌ که شرم حسن تو آیینه‌ گر شود

کس روی آفتاب نبیند مگر در آب

صبحی عرق بهار گذشتی درین چمن

هرجا گلی دمید فرو برد سر در آب

نتوان دم تبسم لعل تو یافتن

یاقوت زهره‌ای که ندزدد جگر در آب

ای طالب سلامت از آفات نگذری

در ساحل آتش است تو کشتی ببر در آب

اجزای دهر تشنهٔ جمعیت دل است

هر قطره راست حسرت سعی ‌گهر در آب

چون موج در طبیعت آفاق حرکتی ‌ست

آن‌ گوهرش هنوز نداده‌ ست سر در آب

پرواز در حیاکدهٔ زندگی تراست

ای موج بی‌ خبر بشکن بال و پر در آب

فریاد اهل شرم به ‌گوش ‌که می‌رسد

بیش از حباب‌، نیست نفس پرده‌ در در آب

جز سعی مرگ صیقل زنگار طبع نیست

این ‌شعله را شبی ‌ست ‌که دارد سحر در آب

غرق ندامتیم و همان پیش می‌بریم

چون موج پا زدن به سر یکدگر در آب

خلقی به داغ بیخبری غوطه خورده است

من هم چو شمع خفته ا‌م آتش به‌ سر در آب

بیدل‌ گم است هر دو جهان در گداز شوق

آن‌ کیست ‌گیرد از نمک خود خبر در آب

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤