
بیدل دهلوی- غزل شماره 1463
گر آرزوی رستن از این دامگه کنید
آرایش بساط پر و بال ته کنید
چندان دماغِ جهد ندارد شکست رنگ
از دستِ سوده نقش دو عالم تبه کنید
آزاده است نور دل از اقتباس غیر
قطع نظر ز منّت خورشد و مه کنید
کمفرصتی خجالت سعی کر و فر است
از حرص عذرخواهی تخت و کله کنید
شب پردهدار صبح قیامت نمیشود
موی سپید چند به صنعت سیه کنید
پیش از اجل تهیّهٔ مردن کمال ماست
آن به که فکر بیگه خود را پگه کنید
زین پارساییی که سر و برگ خجلت است
طاعت کجاست،کاش دو روزی گنه کنید
گر خامشی چراغ فروزد در این بساط
چون شخص سرمه خورده نفس را نگه کنید
دیر و حرم به سیر گریبان نمیرسد
در عالمی که بارِ هوس نیست ره کنید
شایستهٔ قبول عدم عرض نیستیست
رویی که نیست جانب آن بارگه کنید
ناقدردان ذرّه ز خورشید غافلست
بیدل گداست، شرمی از آن پادشه کنید



