ورود / عضویت



دل با غبارِ هستی ربط آنقدَر ندارد - ادبستان شعر پارسی % %

دل با غبارِ هستی ربط آنقدَر ندارد

بیدل دهلوی- غزل شماره 1247

دل با غبارِ هستی ربط آنقدَر ندارد

بارِ نفس دو دم بیش آیینه برندارد

فرصت به دوشِ عبرت بسته است محملِ ‌رنگ

کس زین بهارِ حیرت بر گل نظر ندارد

محو جمال او را دادند همچو یاقوت

آبی که نیست موجش رنگی که پر ندارد

گر وحشتِ غبارت غفلتْ‌ کمین نباشد

دامانِ بی‌نیازی چینِ دگر ندارد

از نارسایی آخر با هیچ صلح کردیم

ما دست اگر نداریم او هم کمر ندارد

آیینه ساخت با زنگ، ماند آبگینه در سنگ

این کوهسارِ نیرنگ یک شیشه‌گر ندارد

در عالمِ من و ما افسرده‌گیر، فطرت

تا دود، پرفشان است آتش شرر ندارد

افلاس، عالمی را از اختیار واداشت

دستی در آستین نیست‌ گر کیسه زر ندارد

در تنگنای گردون باید فسرد و خون شد

این خانه آنچه دارد بیرونِ در ندارد

تدبیرِ کینِ دشمن سهل است بر عرق زن

در عرصه‌ای ‌که آب است آتش جگر ندارد

غوّاصی تأمّل بی‌مزدِ معنیی نیست

گر ما نفس ندزدیم دریا گهر ندارد

نیرنگ‌ کعبه و دیر محمل‌کشِ هوس چند

زآنجا که مسکن اوست او هم خبر ندارد

دودِ دماغ ما را بُرد آنسوی قیامت

بیدل به این بلندی ‌کس موی سر ندارد

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤