اقبال لاهوری
پیام مشرق
شماره 206
بندگی
دوش در میکده ترسا بچه ی باده فروش
گفت از من سخنی دار چو آویزه به گوش
مشرب باده گساران کهن این بوده است
که تو از میکده خیزی همه مستی همه هوش
من نگویم که فروبند لب از نکته ی شوق
ادب از دست مده باده به اندازه بنوش
گرد راهیم ولی ذوق طلب جوهر ماست
بندگی با همه جبروت خدایی مفروش