ورود / عضویت



بایگانی‌های اشعار - صفحه 98 از 125 - ادبستان شعر پارسی

چند شعر از نیلوفر جهانگیر

  شعر نخست: بر تنت شد لباس آبی تا باورم شد که آسمان باشی باورم شد که می توانی با من گنجشک مهربان باشی باورم شد که دوستم داری،باورم شد که زندگی خوب است فکر کردم که بی گمان باید بهترین مرد کهکشان باشی بعد حس حسادتم گل کرد،پس کشاندم تو را به سمت گناه … ادامه

شعرهای کوتاه مریم هوله

  اگر با یک لبخند جهان زیبا می شود  بگذار بشود ! بخیلی مگر ؟ بخند … . ***** من یک سایه ام نمی دانم چه کسی زیر ماه راه می رود اما هر که هست سرش گیج می رود ! *****  از ادامه بودن هرچند لذت نمي برم لذت نمي برم  اما ازاين ماست … ادامه

اشعار ادیب نیشابوری

  شعر نخست: ما بدان قامت و بالا نگرانیم هنوز در غمت خون دل از دیده روانیم هنوز جز تو یاری نگرفتیم و نخواهیم گرفت بر همان عهد که بودیم، بر آنیم هنوز به امید تو شب خویش به پایان آریم آن جفا دیده که بودیم، همانیم هنوز ای دریغا که پس از آن همه … ادامه

شعری از افشین شاهرودی

  امروز ماه به سربازی رفت مادرم می‌گوید پوتین بچگانه پیدا نمی‌شود اما پدرم معتقد است جنگ شوخی‌بردار نیست میوه‌ها می‌رسند و باغچه سیب‌باران می‌شود من به مرخصی مرضیه خواهم رفت. دیروز پسر همسایه با پای مصنوعی از جبهه برگشت مادرش می‌گوید پای پسرم دیگر درد نمی‌گیرد درخت انار همسایه امسال نارنجک داد. جنگ تمام … ادامه

شعرهای کوتاه آزاده زارعیان

  چقدر خوب است این روزها زبان تازه یاد گرفته ام می خوانم،می خورم،می خندم زبان تازه ای یاد گرفته ام ! ***** بغلت می کنم سینه ات،بازوانت،شانه هات این همه زیبایی که در تو جمع شده در آغوشم پخش می شود ! واژگان کلیدی: اشعار آزاده زارعیان،نمونه شعر آزاده زارعیان،شاعر آزاده زارعیان،شعرهای آزاده زارعیان،شعری از … ادامه

اشعار عبدالحسین جلالیان

  شعر نخست: نِگاه کودکی بر موی مادر فُتاد آنگه که شد بر گردنش دست در آن موی سفیدی دید و پُرسید چرا رنگ سیاهش داده از دست جوابش داد مادر هر زمانی زِ لجبازی ندادی گوش بر حرف یکی از شاخ موهای سیاهم شده همرنگِ شیر و شِکَّر و برف بگفتا حال فهمیدم که … ادامه

اشعار فرخی سیستانی

  شعر نخست: سیاه‌ چشما مِهر تو غم‌گسار من است به روزگار خزان روی تو بهار من است دلم شکار سیه چشمکان توست و رواست از آنکه دو لب شیرین تو شکار من است به مهر تو دل من وام‌دار صحبت توست لب تو باز به سه بوسه وام‌دار من است جفا نمودن بی‌جرم کار … ادامه

اشعار حمیدرضا هندی

  شعر نخست: تو رو بروی من نشسته بودی و من به تن پری قصه، لباس می دوختم… کاش  تقدیر می دانست دست از رویای تو درازتر به کابوس بر گشتن یعنی چه؟ کاش تو می دانستی حال حسی را که چشم دیدن نبودنت را ندارد… من اما یادم نمی رود احساس این شعر را … ادامه

اشعار مهدیه لطیفی

  شعر نخست: ما بال هایمان را به بادِ “زمان” دادیم می بینی؟ ما قرار بود فرشته باشیم تو بی گناه بودی من بی گناه زمان اما دست بر گلو می گذارد می گوید: زندگی را و زمین را چه به این حرف ها!؟ چه به این بال ها!؟ چه غلط ها…! ما بال هایمان … ادامه

شعری از کارو دردریان

  باز باران بی ترانه باز باران با تمام بی کسی‌های شبانه می‌خورد بر مرد تنها می‌چکد بر فرش خانه باز می‌آید صدای چک چک غم باز ماتم من به پشت شیشه تنهایی افتاده نمی‌دانم، نمی‌فهمم کجای قطره‌های بی کسی زیباست؟ نمی‌فهمم، چرا مردم نمی‌فهمند که آن کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می‌لرزد … ادامه

اشعار محمد حسین بهرامیان

  شعر نخست: گفتی نمی خواهی که دریا را بلد باشی اما تو باید خانه ی ما را بلد باشی  یک روز شاید در تب توفان بپیچندت آن روز باید ! راه صحرا را بلد باشی  بندر همیشه لهجه اش گرم و صمیمی نیست باید سکوت سرد سرما را بلد باشی  یعنی که بعد از آنهمه … ادامه

اشعار ساعد باقری

  شعر نخست: کشتی مرا، اکنون بگو دیگر چه می‌خواهی؟ زین کشته‌ی بی‌آرزو دیگر چه می‌خواهی؟ در جان من دیگر نماند آن شور سرمستی خالی ز مِی شد آن سبو، دیگر چه می‌خواهی؟ گفتی بگو، گفتم، ولی نشنیدی و در من افسرد ذوق گفتگو، دیگر چه می‌خواهی؟ حالم چه می‌پرسی، نشسته خار در چشمم زهراب … ادامه