اشعار سعید اسکندری
شعر نخست : از جاده های نقره و نور می گذری تا نگاه می اندازی به خاکستر گرگ و پرندگانی از شراب و سرب که در پیراهن داری . به ساعت کاج تکرار بی دلیل برف پاک کن ها وقتی که پلک بر خواب گوزن می گذاری و می گذری . شعر دوم : … ادامه
شعر نخست : از جاده های نقره و نور می گذری تا نگاه می اندازی به خاکستر گرگ و پرندگانی از شراب و سرب که در پیراهن داری . به ساعت کاج تکرار بی دلیل برف پاک کن ها وقتی که پلک بر خواب گوزن می گذاری و می گذری . شعر دوم : … ادامه
شعری از محمدشریف سعیدی شعری از محمدشریف سعیدی می کشد مشک پاره را بر دوش با دو چشم همیشه تر حلزون می رود، رود اشک را بکشد با خودش دور، دورتر حلزون سبد غم به پشت خود بسته در علفزار می رود خسته زندگی چیست؟ قوز بالا قوز یک سبد درد بر کمر حلزون پیشتر … ادامه
اشعار امیر وحیدی اشعار امیر وحیدی شعر نخست : مرا به ياد بياور كه زار گريه كنم به شوق آمدنت بى قرار گريه كنم مرا به نام خودت با غزل صدايم كن كه من به نام خودم انتظار، گريه كنم مسير آمدنت را چقدر دوره كنم؟ چقدر جان بکنم بى مزار گريه كنم چگونه … ادامه
کسایی هستند که عاشق اینند کثیف بشوند و چیزها را تعمیر کنند آنها سحر قهوه میخورند و بعد از کار آبجو . و کسایی هستند که تمیز میمانند صرفا قدر چیزها را میدانند صبحانه شیر میخورند و شب ها آبمیوه . کسایی هم هستند هر دو کار را میکنند آنها چایی میخورند ! “برگردان … ادامه
شعری از محمدعلی ساکی شعری از محمدعلی ساکی سروم و کی شکوه از حجم تهاجم می کنم با لب خندان گذر از خوان هفتم می کنم بر سر دلدادگی با بی قراری های دل فارغ از هر شرط و تردیدی تفاهم می کنم دور از درک مترسک های جالیز خیال باورم را بارورتر از تبسم … ادامه
زیبایی به چهرهی ما برنمیگردد تمام نمیشود، تکرار میشود خورشید را هر روز زودتر از دیگران دیدار میکنیم و ماه هر شب چراغ خوابهای دونفره مان پس زیبایی حقیقت دارد حقیقت اما زشتیها و روبان سیاه حاشیهی عکسها ما را به جادهای میبرد که خالی میپیچد سمت گورستان هر چند وانمود ميکنیم زندهایم حالا هر … ادامه
میان سر من و شانهی تو چه جنگها چه راهها چه امپراتوریها سقوط کردند . میان گردن من و شانهی تو ابدیت لحظهایست که سر برمیگردانی میگردانی راه را و گردن در انحنای شانه گم میشود . ***** برایت دلتنگی عصر پاییز را می فرستم مثل کلاغ های دم غروب هیچ جا نیستم فقط گاهی … ادامه
اشعار محمدرضا حسینی مود اشعار محمدرضا حسینی مود شعر نخست : بیا فشرده تر از خوشه های انگورت بغل بگیر مرا با تمام منظورت بغل بگیر چنان که صدای امواجم رسد به گوش اهالی ساحل دورت مرا حساب کن از آن هزارها ماهی که حاضرند بمیرند در دل تورت تو آن درخت اناری که … ادامه
غزلی از علیرضا حکمتی غزلی از علیرضا حکمتی ببین چه دسته گلی را به آب می دادی اگر به زخم زبان ها جواب می دادی به حجم فاصله هایی که بین ما بود چه روزها که خودت را عذاب می دادی ولی تو آمده بودی از آسمانی دور و سخت بوی غزل،بوی خواب می دادی … ادامه
اشعار ضیایی سبزواری اشعار ضیایی سبزواری شعر نخست : پند اگر میشنوی غفلت ازین پند مکن همنشینی به جهان جز به خردمند مکن همه اوقات شریف است و بسی عمر عزیز کرده ای غفلت اگر چندی، یک چند مکن پای بند هوس و بنده ی شهوت تا چند مرغ علوی را پابند به هر … ادامه
اشعار علی حیات بخش اشعار علی حیات بخش شعر نخست : خدا به حق دل عاشقان سرگردان مرا به آنچه که بودم دوباره برگردان به کدخدایی آبادی به دور از عشق نه این رعیت خانه خراب و سرگردا یقین که عشق و غمش حکم نان انسان است ولی امان که اگر در گلو بماند … ادامه
بیکارها بنا به تعریف، هیچ چهرهای ندارند. باید که مایهی شرمساری باشد چهرهای نداشتن. شاید برای همین باشد که خود را ز ما پنهان میکنند آنها پنهان میشوند در خیابانها، بر نیمکتهای پارکها در ایستگاههای اتوبوسها پنهان میشوند در نان تو در کیف پول تو در اشعاری بد نوشته یا در فیلمهای واقعگرای بریتانیایی آنجایی … ادامه