آیا که مرا تو دستگیری یا نه
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 14 آیا که مرا تو دستگیری یا نه فریاد رسی به این اسیری یا نه گفتی که تو را به بندگی بپذیرم خدمت کردم اگر پذیری یا نه
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 14 آیا که مرا تو دستگیری یا نه فریاد رسی به این اسیری یا نه گفتی که تو را به بندگی بپذیرم خدمت کردم اگر پذیری یا نه
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 13 با روز رخ تو گر چه ای روت چو ماه از روز و شب جهان نبودم آگاه بنمود چو چشم بد فروبست آن ماه شب های فراق تو مرا روز سیاه
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 12 آن دل که به دست بت گرفتارم ازو وز دست همی درگذرد کارم ازو بیزار شدست از من و من زارم ازو دل نی و هزار درد دل دارم ازو
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 11 حکایت کند نرگس اندر چمن ز چشم دلارام روز خمار ز مینا یکی شاخ دیدی لطیف درم برگ آن شاخ و دینار بار چو فیروزه بر آینه ی آبگیر برآورده نیلوفر سازگار چو کافر سیه روی بر گرد او ز دوده سنان ها بود آبدار
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 10 بر آتش هجر عمری ار بنشینم خاک در تو همی به دل نگزینم از باد همه نسیم زلفت بویم در آب همه خیال رویت بینم
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 9 شب ها چو ز روز وصل او یاد کنم تا روز هزار گونه فریاد کنم ترسم که شب اجل امانم ندهد تا باز به روز وصل دل شاد کنم
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 8 ای دل چو به غم های جهان درمانم از دیده سرشک های رنگین رانم خود را چه دهم عشوه یقین می دانم کاندر سر دل شود به آخر جانم
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 7 بفروختمت سزد به جان باز خرم ارزان بفروختم گران باز خرم یاری خواهم ز دوستان ای دلبر تا بو که تو را ز دشمنان باز خرم
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 6 ای دل ز وصال تو نشانی دارم وی جان ز فراق تو امانی دارم بیچاره تنم همه جهان داشت به تو و اکنون به هزار حیله جانی دارم
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 5 راز تو ز بیم خصم پنهان دارم ور نه غم و محنت تو چندان دارم گویی که ز دل دوست نداریم همی آری ز دلت ندارم از جان دارم
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 4 پر دُر سفته شاخ درختان جویبار چون زرّ خفچه برگ درختان بوستان گر بوستان ز زرّ خزان زرد شد رواست آن رنگ سرخ باشد روی خدایگان
عنصری بلخی اشعار منسوب شماره 3 درد مرا به گیتی دارو پدید نیست دردی که از فراق بود درد بی دواست گنجی است عاشقان را صبر ار نگه کنی کاو روی زرد سرخ کند پشت گوژ راست