ورود / عضویت



بایگانی‌های قصاید عبید - صفحه 3 از 4 - ادبستان شعر پارسی

خوش آن نسیم که بویی ز زلف یار آرد

عبید زاکانی – قصیده شماره 16 ایضا در مدح همو خوش آن نسیم که بویی ز زلف یار آرد به عاشقی خبر یار غمگسار آرد به سوی بلبل بیدل برد بشارت گل به باغ مژده ی ایام نوبهار آرد خوشا کسی که سلامی بدان دیار برد وز آن دیار پیامی بدین دیار آرد اگر نه … ادامه

بنوش باده که فصل بهار می آید

عبید زاکانی – قصیده شماره 15 ایضا در مدح همو گوید بنوش باده که فصل بهار می آید نوید خرمی از روزگار می آید ز ابر قطره ی آب حیات می بارد ز باد نفخه ی مشک تتار می آید برای رونق بزم معاشران لاله گرفته جام می خوشگوار می آید میان باغ به صد … ادامه

جهان خوش است و چمن خرم است و بلبل شاد

عبید زاکانی – قصیده شماره 14 در مدح شاه شیخ ابواسحاق گوید جهان خوش است و چمن خرم است و بلبل شاد ببار باده ی گلرنگ هرچه بادا باد به شش جهت چو از این هفت چرخ بوقلمون از آنچه هست مقدر نه کم شود نه زیاد به نای و نی نفسی وقت خویشتن خوش … ادامه

ترکم چو قصد خون دل عاشقان کند

عبید زاکانی – قصیده شماره 13 در ستایش سلطان معزالدین اویس جلایری ترکم چو قصد خون دل عاشقان کند ز ابرو و غمزه دست به تیر و کمان کند آرام جان به نرگس ساحر ز ما برد تاراج دل به طره ی عنبر فشان کند چون با کمر به راز درآید میان او جاسوس وار … ادامه

خدای تا خم این برکشیده ایوان کرد

عبید زاکانی – قصیده شماره 12 ایضا در مدح شاه شیخ ابواسحاق خدای تا خم این برکشیده ایوان کرد در او نشیمن ناهید تیر و کیوان کرد به دست قدرت چوگان حکم و گوی سپهر میان عرصه ی میدان صنع گردان کرد نشاند شعله ی خورشید در خزانه ی شب چراغ ماه ز قندیل مهر … ادامه

دمید باد دلاویز و بوی جان آورد

عبید زاکانی – قصیده شماره 11 ایضا در مدح همو گوید دمید باد دلاویز و بوی جان آورد نوید کوکبه ی گل به گلستان آورد رسید موسم نوروز و یمن مقدم او به سوی هر دلی از خرمی نشان آورد شکوفه باز بخندید و لطف خنده ی او نشاط با دل محزون عاشقان آورد نسیم … ادامه

سپیده دم علم صبح چون روان کردند

عبید زاکانی – قصیده شماره 10 ایضا در مدح همو گوید سپیده دم علم صبح چون روان کردند ز مهر بر سر آفاق زرفشان کردند مدبران امور فلک ز راه ختن به تیرگی ز حبش لشگری روان کردند به صد لباس برآمد سپهر بوقلمون چو صبح را تتق از ساده پرنیان کردند چو چتر خسرو … ادامه

پیش از آن کین کار بر این سقف مینا کرده اند

عبید زاکانی – قصیده شماره 9 در مدح جمال الدین شاه شیخ ابواسحاق اینجو پیش از آن کین کار بر این سقف مینا کرده اند وین مقرنس قبه ی نه توی مینا کرده اند عقل اول را ز کاف و نون برون آورده اند وز عدم اوضاع موجودات پیدا کرده اند عالم سفلی ز عقل … ادامه

چو شقه ی شب عنبر نثار بگشایند

عبید زاکانی – قصیده شماره 8 در مدح یکی از پادشاهان عصر چو شقه ی شب عنبر نثار بگشایند در سراچه ی نیلی حصار بگشایند سپهر را تتق زرنگار بربندند ز پیش پرده ی گوهر نگار بگشایند به زخم تیغ مقیمان خطه ی خاور ولایت از سپه زنگبار بگشایند شکوفه ها که در آن لحظه … ادامه

چو صبح رایت خورشید آشکار کند

عبید زاکانی – قصیده شماره 7 در مدح شاه شیخ ابواسحاق چو صبح رایت خورشید آشکار کند ز مهر قبله ی افلاک زرنگار کند زمانه مشعله ی قدسیان برافروزد سپهر کسوت روحانیان شعار کند خجسته خسرو سیارگان به طالع سعد دگر عزیمت صحرا و کوهسار کند چو خیل ترک که بر لشگر حبش تازد چو … ادامه

آمد نسیم و نکهت گل در جهان فکند

عبید زاکانی – قصیده شماره 6 در مدح جلال الدین شاه شجاع مظفری آمد نسیم و نکهت گل در جهان فکند بلبل ز شوق غلغه در بوستان فکند هم باد نوبهار دل غنچه برگشاد هم بید سایه بر سر آب روان فکند شوق فروغ ظلمت گل باز آتشی در جان زار بلبل فریادخوان فکند صوفی … ادامه

دولت قرین دولت صاحبقران ماست

عبید زاکانی – قصیده شماره 5 در مدح سلطان معزالدین اویس جلایری دولت قرین دولت صاحبقران ماست دنیا به کام پادشه کامران ماست سلطان اویس آنکه صفات جلال او بیرون ز حد وهم و خیال و گمان ماست ای آنشهی که گر تو بگویی روا بود کافاق زنده کرده ی فیض بیان ماست بنیاد عدل … ادامه