ورود / عضویت



بایگانی‌های قصاید عبید - ادبستان شعر پارسی

در این مقام فرح‌بخش و جای روح فزای

عبید زاکانی – قصیده شماره 40 در مدح خواجه رکن الدین عمید الملک وزیر در این مقام فرح‌بخش و جای روح فزای بخواه باده و بر دل در طرب بگشای به عیش کوش و حیات دو روزه فرصت دان چو برق میگذرد عمر، کاهلی منمای به دستگیری ساغر خلاص شاید یافت ز جور وهم زمین … ادامه

تجلت من سمات الامانی

عبید زاکانی – قصیده شماره 39 در مدح شاه شیخ ابواسحاق تجلت من سمات الامانی تباشیر المسرة والامان و صبح النحج لاح وهب سحرا نسیم الانس موصوب الجنان واضحی الروض مخضرا فبادر الی الاقداح من کف القیان نهان چون زاهدان تا کی خوری می چو رندان فاش کن راز نهانی بزن مطرب نوای ارغنونی بده … ادامه

ای کاخ روح پرور و ای قصر دلگشای

عبید زاکانی – قصیده شماره 38 در تعریف عمارت شاه شیخ ابواسحق ای کاخ روح پرور و ای قصر دلگشای چون روضه دلفریبی و چون خلد جانفزای هم شمسه ی تو غیرت خورشید نوربخش هم برگه ی تو خجلت جام جهان نمای فرخنده درگه تو شهان راست سجده گاه عالی جناب تو ملکان راست بوسه … ادامه

ای شکوهت خیمه بر بالای هفت اختر زده

عبید زاکانی – قصیده شماره 37 در ستایش شاه شیخ ابواسحاق ای شکوهت خیمه بر بالای هفت اختر زده هیبت بانگ سیاست بر شه خاور زده شیخ ابواسحق سلطانی که از شمشیر او مهر لرزانست و مه ترسان و گردون سرزده دولت اقبال در بالای چترت دائما همچو مرغابی سلیمانی پر اندر پر زده هر … ادامه

گوئیا خلد برینست این همایون بارگاه

عبید زاکانی – قصیده شماره 36 در وصف بارگاه شیخ ابواسحاق و ستایش او گوئیا خلد برینست این همایون بارگاه یا حریم کعبه یا فردوس یا ایوان شاه پیشگاه حضرتش گردنکشان را بوسه جای بر غبار آستانش پادشاهان را جباه چون ستاره در شعاع شمس پنهان میشود چون فروغ شمسه هایش بنگرد خورشید ماه گر … ادامه

ای آسمان جنیبه کش کبریای تو

عبید زاکانی – قصیده شماره 35 در مدح خواجه رکن الدین عمید الملک وزیر ای آسمان جنیبه کش کبریای تو وی آفتاب پرتوی از نور رای تو دارای دهر آصف ثانی عمید ملک ای صد هزار حاتم طائی گدای تو خورشید نورگستر و مفتاح دولتست رای رزین و خاطر مشگل گشای تو خواهد فلک که … ادامه

ای بر در تو دولت و اقبال پاسبان

عبید زاکانی – قصیده شماره 34 ایضا در مدح شاه شیخ ابواسحاق ای بر در تو دولت و اقبال پاسبان وی خاک آستانه ی تو کعبه ی امان هر کس که همچو حلقه برین در ملازمست او را اسیر و حلقه به گوشند انس و جان وانکس که بر در تو نگردد کلید دار در … ادامه

به فر معدلت خسرو زمین و زمان

عبید زاکانی – قصیده شماره 33 در مدح شاه شیخ ابواسحاق به فر معدلت خسرو زمین و زمان بسیط خاک چو خلد برین شد آبادان سپهر بخشش دریا عطای کوه وقار قضا شکوه قدر قدرت زمانه توان جهانگشای جوانبخت شیخ ابواسحق که آفتاب توانست و مشتری احسان حرام گشت بر ابنای دهر فتنه و ظلم … ادامه

سپیده دم که شهنشاه گنبد گردان

عبید زاکانی – قصیده شماره 32 در وصف خطه ی کرمان و مدح شاه شجاع گوید سپیده دم که شهنشاه گنبد گردان کشید تیغ و بر اطراف شرق گشت روان سپهر غالیه سا و صبا عبیر آمیز شمال مجمره گردان نسیم مژده رسان ز بهر مقدم سلطان چرخ پرتو صبح به سوی عرصه ی خاور … ادامه

علی الصباح که سلطان چرخ آینه فام

عبید زاکانی – قصیده شماره 31 در مدح عمید الملک وزیر علی الصباح که سلطان چرخ آینه فام زدود آینه ی آسمان ز زنگ ظلام صفای صبح دل صادقان به جوش آمد فروغ عکس شفق برد بر فلک اعلام به دست خسرو خاور فتاد ملک حبش ز شاه روم هزیمت گرفت لشگر شام هر آن … ادامه

به یمن طالع فیروز و بخت فرخ فال

عبید زاکانی – قصیده شماره 30 ایضا در مدح عمیدالملک وزیر به یمن طالع فیروز و بخت فرخ فال همای دولت و اقبال میگشاید بال فراز بارگه خواجه ی زمین و زمان فلک مهابت مه روی آفتاب نوال خدایگان جهان رکن دین عمیدالملک محیط مرکز دولت سپهر جاه و جلال به قهر حاسد سوز و … ادامه

رسید رایت منصور شاه بنده نواز

عبید زاکانی – قصیده شماره 29 در تهنیت مراجعت شیخ ابواسحاق به شیراز رسید رایت منصور شاه بنده نواز به خرمی و سعادت به خطه ی شیراز جهانگشای جوانبخت شیخ ابواسحاق خدایگان مخالف کش موافق ساز شمار جوش سپاهش ستاره را مانند مسیر قبه ی چترش سپهر را دمساز گشاده دولت او کشوری به یک … ادامه