ما هیچ،ما نگاه

سهراب سپهری – مجموعه ما هیچ ، ما نگاه شماره 2 نزدیک دورها زن دم درگاه بود با بدنی از همیشه رفتم نزدیک: چشم، مفصل شد حرف بدل شد به پر،  به شور، به اشراق سایه بدل شد به آفتاب. رفتم قدری در آفتاب بگردم دور شدم در اشاره های خوشایند رفتم تا وعده گاه … ادامه

سهراب سپهری – مجموعه ما هیچ ، ما نگاه شماره 1 ای شور ای قدیم صبح شوری ابعاد عید ذایقه را سایه کرد عکس من افتاد در مساحت تقویم در خم آن کودکانه های مورب روی سرازیری فراغت یک عید داد زدم: به ! چه هوایی ! در ریه هایم وضوح بال تمام پرنده های … ادامه