آن که نشک آفرید و سرو سهی
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 27 آن که نشک آفرید و سرو سهی وان که بید آفرید و نار و بهی
بحر خفیف رودکی
ریش و سبلت همی خضاب کنی
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 26 ریش و سبلت همی خضاب کنی خویشتن را همی عذاب کنی
از شبستان ببشکم آمد شاه
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 25 از شبستان ببشکم آمد شاه گشت بشکم ز دلبران چون ماه
چون به بانگ آمد از هوا بخنو
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 24 چون به بانگ آمد از هوا بخنو می خور و بانگ رود و چنگ شنو
چون نهاد او پهند را نیکو
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 23 چون نهاد او پهند را نیکو قید شد در پهند او آهو
بودنی بود، می بیار اکنون
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 22 بودنی بود، می بیار اکنون رطل پر کن ، مگوی بیش سخون
باد بر تو مبارک و خنشان
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 21 باد بر تو مبارک و خنشان جشن نوروز و گوسپند کشان
جان ترنجیده و شکسته دلم
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 20 جان ترنجیده و شکسته دلم گویی از غم همی فرو گسلم
من چنان زار ازان جماش درم
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 19 من چنان زار ازان جماش درم همچو آتش میان داش درم
من چنین زار ازان جماش شدم
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 18 من چنین زار ازان جماش شدم همچو آتش میان داش شدم
از تو خالی نگارخانه ی جم
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 17 از تو خالی نگارخانه ی جم فرش دیبا فگنده بر بجکم
از بزرگی که هستی، ای خشنوک
رودکی-مثنویات-بحر خفیف شماره 16 از بزرگی که هستی، ای خشنوک چاکرت بر کتف نهد دفنوک