قصاید خواجو

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 13 فی شکوی الزمان و أهله تا چه دیوند که خاتم ز سلیمان طلبند یا چه گبرند که آزار مسلمان طلبند خلق دیوانه و از محنت دیوان در بند وین عجبتر که ز دیوان زر دیوان طلبند آسیائی که فتادست و ندارد آبی دخل آن جمله به چوب از بن … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 12 فی صفة الکواکب اینان که برین گوشه ی بامند چه نامند تا چند برین طارم فیروزه خرامند گر شعله فروزان جهانند چه قومند ور مشعله داران سپهرند چه نامند در آینه ی وهم نیاید که چه نقشند هر چند مقیم فلک آینه فامند گر اهل مقامند بگو بر چه … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 11 فی مدح صاحب الاعظم ناصر الدولة و الدین علی چون لعل آفتاب برآمد ز کان چرخ بفروخت شمع مشرقی از شمعدان چرخ شهباز آتشین پر خور چون هوا گرفت پرواز کرد زاغ شب از آشیان چرخ دلو زحل فرو شده بود آن نفس به چاه کز خیط شمس تافته … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 10 فی مدح الصاحب الاعظم منشی الممالک خواجه زین الدین علی صبح چو سر بر زد از دریچه ی ابراج شاه زمرّد سریر آینه گونه تاج بال فرو کوفت مرغ مشرق و بنهاد در قفس آبنوس بیضه ای از عاج از درم آن سرو ماه چهره درآمد راست چو صبحی … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 9 فی مدح الشهریار الاعظم جلال الدولة و الدین ای جناب تو چرخ را منهاج وی رکاب تو عرش را معراج شاه اعظم جلال دولت و دین ای فلک را سُم سمند تو تاج حرم کعبه ی جلال تو را اختران از طوایف حجاج نعل شبرنگ سرکشت ز شرف قیصر … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 8 فی مدح الامیر الاعظم الاعدل الاکرم الشهریار المعظم خسرو الغازی مبارز الحق و الدنیا و الدین محمد زید عدله فی طرح الالف ترکی که بر قمر ز شبس طوق عنبریست در حسن برگزیده ی نه چرخ چنبریست کویش حریم جنت و بویش نسیم خلد مویش بنفشه ی تر و … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 7 فی مدح الصاحب المعظم شمس الدین محمود الهرموزی چون رخت کس ماه در زیور نیافت چون لبت کس لعل پر شکر نیافت دل چو چشمت نرگس جادو ندید جان چو قدّت سرو سیمین برنیافت چون تو صورت خامه ی مانی نکرد چون تو لعبت خانه ی آذر نیافت عقل … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 6 قطعة أرسلها المرتضی العظم امیر احمد ابن المرتضی الاصفهانی الی صاحب الکتاب افضل عالم کمال داد و دین ای بر اقلیم هنر مالک رقاب هم ضمیرت عقل را نعم النصیر هم جنابت فضل را حسن المآب هر زمان از شرم لفظ عذب تو بر قرار اصل گردد گوهر آب … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 5 فی مدح المرتضی الاعظم عضد الدنیا و الدین ابوعلی قم اللیل یا صاحبی بالرکایب و قطع لاجلی الفلا و السباسب الی دار سلمی و بلغ سلامی بدان گلعذار مسلسل ذوایب ز مأوای مألوف دورم ولیکن روانم به سوی مآبست آرب چو شمعم ز سوز دل و آب دیده رسیده … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 4 فی مدح السلطان الاعظم الخاقان الاعدل الاکرم سلطان سلاطین العالم علاء الدولة و الدین ابوسعید انارالله برهانه زین سفینه دم زند من عندهُ علم الکتاب کآب حیوان هست پیش بحر او از خجلت آب گوئیا هر مطلعش برجیست پر خورشید و ماه یا نه هر درجی ازو درجیست پر … ادامه

خواجوی کرمانی – قصیده شماره 3 فی مدح الامیر الاعظم الشهریار المعظم والی السیف و القلم خسرو غازی المنصور مبارز الحق و الدین محمد زید عدله چو رخ نمود بر ایوان این حدیقه ی مینا ز زیر پرده ی کحلی عروس کلّه ی خضرا چنان نمود که خاتون حجله خانه ی مشرق به زیر مقنعه … ادامه