دوبیتی باباطاهر

باباطاهر-دوبیتی شماره 129 نزونم مو که سرگردان چرایم گهی گریان گهی نالان چرایم همه درمانشان بی درد داران نزونم مو که بی درمان چرایم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 128 بوره کز دیده جیحونی بسازیم بوره لیلی و مجنونی بسازیم فریدون عزیز از دست مو رفت بوره از نو فریدونی بسازیم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 127 عزیزان ما گرفتار دو دردیم یکی بد نقشی و دیگر که فردیم نصیب ما نبو که ما ته وینیم جمالت یک نظر نادیده مردیم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 126 بوره یک دم بنالیم و بسوجیم از آن رویی که هر دو تیره روجیم ته بلبل حاش لله مثل مو نی نبو جز درد و غم یک عمر روجیم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 125 ز حال خویشتن مو بی خبر بیم نزونم در سفر یا در حضر بیم فغان از دست تو ای بی مروت همین زونم که عمری دربدر بیم    

باباطاهر-دوبیتی شماره 124 اگر چشمم بدوزی دوته خواهم وگر جسمم بسوجی سوته خواهم اگر باغم بری بر چیدن گل گل همرنگ و همبوی ته خواهم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 123 الهی دشمنت را خسته وینم به سینه اش خنجری تا دسته وینم سر شو آیم احوالش بپرسم سحر آیم مزارش بسته وینم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 122 بوره روزی که دیدار ته وینم گل و سنبل به دیدار ته چینم بوره بنشین برم سالان و ماهان که تا سیرت بوینم نازنینم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 121 به صحرا بنگرم صحرا ته وینم به دریا بنگرم دریا ته وینم به هر جا بنگرم کوه و در و دشت نشان از قامت رعنا ته وینم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 120 خوش آن ساعت که دیدار تو وینم کمند عنبرین تار تو وینم نوینه خرمی هرگز دل مو مگر آن دم که رخسار تو وینم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 119 گلستان جای تو ای نازنینم مو در گلخن به خاکستر نشینم چه در گلشن چه در گلخن چه صحرا چو دیده واکرم جز ته نوینم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 118 سر کوه بلند چندان نشینم که لاله سر درآره مو بچینم چو لاله بیوفا بو بیوفا بو نگار بیوفا مو چون گزینم