دوبیتی باباطاهر

باباطاهر-دوبیتی شماره 141 بوره منت بریم ما از کریمان بکشیم دست از خوان لئیمان کریمان دست در خوان کریمی که بر خوانش نظر دارند کریمان  

باباطاهر-دوبیتی شماره 140 ز یاد خود بیا پروا کریمان از او گو التجا وا که بریمان کیه این تاب داره تا مو دارم نداره تاب این سام نریمان  

باباطاهر-دوبیتی شماره 139 اگر مستان مستیم از ته ایمان اگر بی پا و دستیم از ته ایمان اگر هندی و اگر گبر ار مسلمان به هر ملت که هستیم از ته ایمان  

باباطاهر-دوبیتی شماره 138 خوشا آنان نه سر دارن نه سامان نشینن هر دو پا پیچن به دامان شو و روزان صبوری پیش گیرن به یاد روی دلدارن مدامان  

باباطاهر-دوبیتی شماره 137 ز دست مو کشیدی باز دامان ز کردارت نبی یک جو پشیمان روم آخر به دامانی زنم دست که تا از وی رسد کارم به سامان  

باباطاهر-دوبیتی شماره 136 گلی کشتم پی الوند دامان اوش از دیده دادم صبح و شامان وقت آن بی که بویش وا مو آیی به ره بادش بره سامان به سامان

باباطاهر-دوبیتی شماره 135 دلم از دست ته نالانه نالان اندرون دلم خون گشته پالان هزاران قول با ما بیش کردی همه قولان ته بالان بالان  

باباطاهر-دوبیتی شماره 134 ته سر ورزان مو سودای ته ورزان گریبان بلرزان وا ته لرزان کفن در گردنم صحرای محشر هران وینان احوال ته پرسان  

باباطاهر-دوبیتی شماره 133 برندم همچو یوسف گر به زندان و یا نالم زغم چون مستمندان اگر صد باغبان خصمی نماید مدام آیم به گلزار تو خندان    

باباطاهر-دوبیتی شماره 132 بوره سوته دلان گرد هم آییم سخن وا هم کریم غم وانماییم ترازو آوریم غم ها بسنجیم هر آن غمگین تریم وزنین تر آییم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 131 بوره سوته دلان تا ما بنالیم ز دست یار بی پروا بنالیم بشیم با بلبل شیدا به گلشن اگر بلبل نناله ما بنالیم  

باباطاهر-دوبیتی شماره 130 بوره سوته دلا تا ما بنالیم بیا پروانه با ما تا بنالیم ز عشق آن گل رعنا بنالیم ز دست یار بی پروا بنالیم