بایگانی‌های اسرار خودی - صفحه 2 از 2 - ادبستان شعر پارسی

آن شنیدستی که در عهد قدیم

اقبال لاهوری اسرار خودی شماره 7 حکایت درین معنی که مسئله ی نفی خودی از مخترعات اقوام مغلوبه ی بنی نوع انسان است که به این طریق مخفی اخلاق اقوام غالبه را ضعیف می سازند آن شنیدستی که در عهد قدیم گوسفندان در علفزاری مقیم از وفور کاه نسل افزا بدند فارغ از اندیشه ی … ادامه

از محبت چون خودی محکم شود

اقبال لاهوری اسرار خودی شماره 6 در بیان اینکه چون خودی از عشق و محبت محکم می گردد قوای ظاهره و مخفیه نظام عالم را مسخر می سازد از محبت چون خودی محکم شود قوتش فرمانده ی عالم شود پیر گردون کز کواکب نقش بست غنچه ها از شاخسار او شکست پنجه ی او پنجه … ادامه

ای فراهم کرده از شیران خراج

اقبال لاهوری اسرار خودی شماره 5 در بیان اینکه خودی از سوال ضعیف می گردد ای فراهم کرده از شیران خراج گشته ای روبه مزاج از احتیاج خستگی های تو از ناداری است اصل درد تو همین بیماری است می رباید رفعت از فکر بلند می کشد شمع خیال ارجمند از خم هستی می گلفام … ادامه

نقطه ی نوری که نام او خودی است

اقبال لاهوری اسرار خودی شماره 4 در بیان اینکه خودی از عشق و محبت استحکام می پذیرد نقطه ی نوری که نام او خودی است زیر خاک ما شرار زندگی است از محبت می شود پاینده تر زنده تر سوزنده تر تابنده تر از محبت اشتعال جوهرش ارتقای ممکنات مضمرش فطرت او آتش اندوزد ز … ادامه

زندگانی را بقا از مدعاست

اقبال لاهوری اسرار خودی شماره 3 در بیان اینکه حیات خودی از تخلیق و تولید مقاصد است   زندگانی را بقا از مدعاست کاروانش را درا از مدعاست زندگی در جستجو پوشیده است اصل او در آرزو پوشیده است آرزو را در دل خود زنده دار تا نگردد مشت خاک تو مزار آرزو جان جهان … ادامه

پیکر هستی ز آثار خودی است

اقبال لاهوری اسرار خودی شماره 2 در بیان اینکه اصل نظام عالم از خودی است و تسلسل حیات تعینات وجود بر استحکام خودی انحصاردارد پیکر هستی ز آثار خودی است هر چه می بینی ز اسرار خودی است خویشتن را چون خودی بیدار کرد آشکارا عالم پندار کرد صد جهان پوشیده اندر ذات او غیر … ادامه

راه شب چون مهر عالمتاب زد

اقبال لاهوری اسرار خودی شماره 1 راه شب چون مهر عالمتاب زد گریه ی من بر رخ گل آب زد اشک من از چشم نرگس خواب شست سبزه از هنگامه ام بیدار رست باغبان زور کلامم آزمود مصرعی کارید و شمشیری درود در چمن جز دانه ی اشکم نکشت تار افغانم به پود باغ رشت … ادامه