ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 38 از 79 - ادبستان شعر پارسی

هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می

هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می هم بهاری در میان ماه دی هر طرف از عشق تو پر سوخته آفتاب و صد هزاران همچو دی چون همیشه آتشت در نی فتد رفت شکر زین هوس در جان نی سر بریدی صد هزاران را به عشق زهره نی جان را که گوید های … ادامه

ساقی این جا هست ای مولا بلی

ساقی این جا هست ای مولا بلی ره دهد ما را بر آن بالا بلی پیش آن لب‌های آری گوی او بنده گردد شکر و حلوا بلی هست چشمش قلزم مستی نعم هست جعدش مایه سودا بلی این همه بگذشت آن سرو سهی خوش برآید همچو گل با ما بلی چون بخسبم زیر سایه نخل … ادامه

ای بهار سبز و تر شاد آمدی

ای بهار سبز و تر شاد آمدی وی نگار سیمبر شاد آمدی درفکندی در سر و جان فتنه‌ای ای حیات جان و سر شاد آمدی درفکن اندر دماغ مرد و زن صد هزاران شور و شر شاد آمدی از بر سیمین تو کارم زر است ای بلای سیم و زر شاد آمدی پای خود بر … ادامه

گر سران را بی‌سری درواستی

گر سران را بی‌سری درواستی سرنگونان را سری درواستی از برای شرح آتش‌های غم یا زبانی یا دلی برجاستی یا شعاعی زان رخ مهتاب او در شب تاریک غم با ماستی یا کسی دیگر برای همدمی هم از آن رو بی‌سر و بی‌پاستی گر اثر بودی از آن مه بر زمین ناله‌ها از آسمان برخاستی … ادامه

می‌زنم حلقه در هر خانه‌ای

می‌زنم حلقه در هر خانه‌ای هست در کوی شما دیوانه‌ای مرغ جان دیوانه آن دام شد دام عشق دلبری دردانه‌ای عقل‌ها نعره زنان کآخر کجاست در جنون دریادلی مردانه‌ای ای خدا مجنون آن لیلی کجاست تا به گوشش دردمیم افسانه‌ای ز آنک گوش عقل نامحرم بود از فسون عاشقان بیگانه‌ای سلسله زلفی که جان مجنون … ادامه

هیچ خمری بی‌خماری دیده‌ای

هیچ خمری بی‌خماری دیده‌ای هیچ گل بی‌زخم خاری دیده‌ای در گلستان جهان آب و گل بی خزانی نوبهاری دیده‌ای چونک غم پیش آیدت در حق گریز هیچ چون حق غمگساری دیده‌ای کار حق کن بار حق کش جز ز حق هیچ کس را کار و باری دیده‌ای هیچ دل را بی‌صقال لطف او در تجلی … ادامه

مرحبا ای پرده تو آن پرده‌ای

مرحبا ای پرده تو آن پرده‌ای کز جهان جان نشان آورده‌ای برگذر از گوش و بر جان‌ها بزن ز آنک جان این جهان مرده‌ای درربا جان را و بر بالا برو اندر آن عالم که دل را برده‌ای ماه خندانت گواهی می‌دهد کان شراب آسمانی خورده‌ای جان شیرینت نشانی می‌دهد کز الست اندر عسل پرورده‌ای … ادامه

خوش بود گر کاهلی یک سو نهی

خوش بود گر کاهلی یک سو نهی وز همه یاران تو زوتر برجهی هست سرتیزی شعار شیر نر هست دم داری در این ره روبهی برفروز آتش زنه در دست توست یوسفت با توست اگر خود در چهی گر غروب آمد به گور اندرشدی باز طالع شو ز مشرق چون مهی گرم شد آن یخ … ادامه

ناگهان اندردویدم پیش وی

ناگهان اندردویدم پیش وی بانگ برزد مست عشق او که هی هیچ می‌دانی چه خون ریز است او چون تویی را زهره کی بوده‌ست کی شکران در عشق او بگداختند سربریده ناله کن مانند نی پاک کن رگ‌های خود در عشق او تا نبرد تیغ او پایت ز پی بر گلستانش گدازان شو چو برف … ادامه

باز چون گل سوی گلشن می‌روی

باز چون گل سوی گلشن می‌روی با توام گر چه که بی‌من می‌روی صدزبان شد سوسن اندر شرح تو گلرخا خوش سوی سوسن می‌روی سوی مستان با دو لعل می فروش از برای باده دادن می‌روی شاهدان استاره وار اندر پیت تو بکش چون ماه روشن می‌روی در کی خواهی آتشی دیگر زدن با دل … ادامه

با من ای عشق امتحان‌ها می‌کنی

با من ای عشق امتحان‌ها می‌کنی واقفی بر عجزم اما می‌کنی ترجمان سر دشمن می‌شوی ظن کژ را در دلش جا می‌کنی هم تو اندر بیشه آتش می‌زنی هم شکایت را تو پیدا می‌کنی تا گمان آید که بر تو ظلم رفت چون ضعیفان شور و شکوی می‌کنی آفتابی ظلم بر تو کی کند هر … ادامه

طبع چیزی نو به نو خواهد همی

طبع چیزی نو به نو خواهد همی چیز نو نو راهرو خواهد همی سر نو خواهی که تا خندان شود سر دو گوش سرشنو خواهد همی جان پاکان طالب جان زر است جان حیوان کاه و جو خواهد همی گفته مستان ساقیا هل من مزید ساقی از مستان گرو خواهد همی رو به سر چون … ادامه