ورود / عضویت



بایگانی‌های حرف ی - صفحه 29 از 79 - ادبستان شعر پارسی

سلمک الله نیست مثل تو یاری

سلمک الله نیست مثل تو یاری نیست نکوتر ز بندگی تو کاری ای دل گفتی که یار غار منست او هیچ نگنجد چنین محیط به غاری عاشق او خرد نیست زانک نخسبد بر سر آن گنج غیب هر نره ماری ذره به ذره کنار شوق گشادست گر چه نگنجد نگار ما به کناری آن شکرستان … ادامه

آه که دلم برد غمزه‌های نگاری

آه که دلم برد غمزه‌های نگاری شیر شگرف آمد و ضعیف شکاری هیچ دلی چون نبود خالی از اندوه درد و غم چون تو یار و دلبر باری از پی این عشق اشک‌هاست روانه خوب شهی آمد و لطیف نثاری چشم پیاپی چو ابر آب فشاند تا ننشیند بر آن نیاز غباری کان شکر آن … ادامه

ای صنم گلزاری چند مرا آزاری

ای صنم گلزاری چند مرا آزاری من چو کمین فلاحم تو دهیم سالاری چند مرا بفریبی هر چه کنی می‌زیبی چند به دل آموزی مغلطه و طراری آن که از آن طراری باز بر او برشکنی افتد و سودش نکند در دغلی هشیاری ساده دلی ساز مرا سوی عدم تاز مرا تار هم از لطف … ادامه

نیست عجب صف زده پیش سلیمان پری

نیست عجب صف زده پیش سلیمان پری صف سلیمان نگر پیش رخ آن پری آن پریی کز رخش گشت بشر چون ملک یافت فراغت ز رنج وز غم درمان پری تربیت آن پری چشم بشر باز کرد یافته دیو و ملک گوهر جان زان پری ما و منی پاک رفت ماء منی خشک شد گشت … ادامه

خیره چرا گشته‌ای خواجه مگر عاشقی

خیره چرا گشته‌ای خواجه مگر عاشقی کاسه بزن کوزه خور خواجه اگر عاشقی کاش بدانستیی بر چه در ایستاده‌ای کاش بدانستیی بر چه قمر عاشقی چشمه آن آفتاب خواب نبیند فلک چشمت از او روشنست تیزنظر عاشقی شیر فلک زین خطر خون شده استش جگر راست بگویم مرنج سخته جگر عاشقی ای گل تر راست … ادامه

جای دگر بوده‌ای زانک تهی روده‌ای

جای دگر بوده‌ای زانک تهی روده‌ای آب دگر خورده‌ای زانک گل آلوده‌ای مست دگر باده‌ای کاحمق و بس ساده‌ای دل چه بدو داده‌ای رو که نیاسوده‌ای گنج روان در دلت بر سر گنج این گلت گیرم بی‌دیده‌ای آخر نشنوده‌ای چیست سپیدی چشم از اثر نفس و خشم چون پی دارو ز یشم سرمه دهی سوده‌ای … ادامه

بستگی این سماع هست ز بیگانه‌ای

بستگی این سماع هست ز بیگانه‌ای ز ارچلی جغد گشت حلقه چو ویرانه‌ای آنک بود همچو برف سرد کند وقت را چون بگدازد چو سیل پست کند خانه‌ای غیر برونی بدست غیر درونی بتر از سبب غیریست کندن دندانه‌ای باد خزانست غیر زرد کند باغ را حبس کند در زمین خوبی هر دانه‌ای پیش تو … ادامه

قصر بود روح ما نی تل ویرانه‌ای

قصر بود روح ما نی تل ویرانه‌ای همدم ما یار ما نی دم بیگانه‌ای بادیه‌ای هایلست راه دل و کی رسد جز که دل پردلی رستم مردانه‌ای نی دل خصم افکنی بل دل خویش افکنی نی دل تن پروری عاشق جانانه‌ای چونک فروشد تنش در تک خاک لحد رست درخت قبول از بن چون دانه‌ای … ادامه

گفت مرا آن طبیب رو ترشی خورده‌ای

گفت مرا آن طبیب رو ترشی خورده‌ای گفتم نی گفت نک رنگ ترش کرده‌ای دل چو سیاهی دهد رنگ گواهی دهد عکس برون می‌زند گر چه تو در پرده‌ای خاک تو گر آب خوش یابد چون روضه‌ایست ور خورد او آب شور شوره برآورده‌ای سبز شوند از بهار زرد شوند از خزان گر نه خزان … ادامه

شیردلا صد هزار شیردلی کرده‌ای

شیردلا صد هزار شیردلی کرده‌ای در کرم از آفتاب نیز سبق برده‌ای چشم ببند و بکن بار دگر رحمتی بشکن سوگند را گر به خدا خورده‌ای بنگر کاین دشمنان دست زنان گشته‌اند چونک در این خشم و جنگ پای خود افشرده‌ای میل تو با کیست جان تا بشوم خاک او چاکر آن کس شوم کش … ادامه

پیشتر آ پیشتر چند از این رهزنی

پیشتر آ پیشتر چند از این رهزنی چون تو منی من توام چند تویی و منی نور حقیم و زجاج با خود چندین لجاج از چه گریزد چنین روشنی از روشنی ما همه یک کاملیم از چه چنین احولیم خوار چرا بنگرد سوی فقیران غنی راست چرا بنگرد سوی چپ خویش خوار هر دو چو … ادامه

ای که تو عشاق را همچو شکر می‌کشی

ای که تو عشاق را همچو شکر می‌کشی جان مرا خوش بکش این نفس ار می‌کشی کشتن شیرین و خوش خاصیت دست توست زانک نظرخواه را تو به نظر می‌کشی هر سحری مستمر منتظرم منتظر زانک مرا بیشتر وقت سحر می‌کشی جور تو ما را چو قند راه مدد درمبند نی که مرا عاقبت بر … ادامه