سعدی-گلستان-باب هشتم در آداب صحبت
شماره 87
دروغ گفتن ، به ضربت لازم ماند که اگر نیز جراحت درست شود ، نشان بماند. چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند ، نیز به راست گفتن ایشان اعتماد نماند : قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمراً (1)
یکی را که عادت بود راستی
خطایی رود ، درگذارند از او
وگر نامور شد به قول دروغ
دگر راست باور ندارند از او
واژگان دشوار : 1-ترجمه : گفت باز نفس امّاره تان به دست شما کار داد،کار زشتی را در نظرتان آراست.
