قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار / هایکو و شعر کوتاه / اشعار نرگس باقری

اشعار نرگس باقری

 

باد دارد درست از جایی می وزد

که بوسه هایمان گل کرد

بیا دوباره برگردیم

باد مست

بوسه مست

و دختری که گل های پیرهنش را

به آب های بی قراری داده است .

*****

بوی خزه ی اقیانوس می دهد

چشمم ، مویم ، دهنم

و فوج فوج

مرغ دریایی از فراز سرم

این شعر

تلخ شنا می کند در من .

*****

دیدی آن مرد آمد ؟

آن مرد در باران آمد و مرا با خود برد

شنیدی دو دست،شاخه بود و صدا می زد :

مشیانه ! مشیانه !

دیدی چطور از آبادی گذشتیم

و در مغاک ، خاک شدیم

و از تکاپوی گیاه افتادیم

و ساقه ی ریواس در گلویمان پژمرد

هنوز چراغ شکسته ام را می گیرانم

و در مسیر بادها می ایستم

کسی مرا به نام بخواند

کسی مرا به نام بخواند .


واژگان کلیدی : اشعار،نمونه شعر،شاعر،شعرهای،شعری از،یک شعر از،شعر نو،شعر کوتاه،شعر کوتاهی از،نرگس باقري.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code