ورود-ثبت نام

نهانی از نظر ای بی نظیر از بس عیانستی

قاآنی شیرازی – قصیده شماره 326

له من کلامه

نهانی از نظر ای بی نظیر از بس عیانستی

عیان شد سرّ این معنی که می گفتم نهانستی

گهی گویم عیانستی گهی گویم نهانستی

نه اینستی نه آنستی هم اینستی هم آنستی

به نزد آن کت از عین عیان بیند نهانستی

به پیش آن کت از چشم نهان جوید عیانستی

یقین هر چند می جوید گمان هر چند می پوید

نه محصور یقینستی نه مغلوب گمانستی

بیانی را که کس واقف نباشد نکته پردازی

زبانی را که کس دانا نباشد ترجمانستی

به چشم حق نگر گر ژرف بیند مرد دانشور

تو در هر قطره ای پنهان چو بحر بیکرانستی

اگر کس عکس خورشید فلک در آبدان بیند

نیارد گفت خورشید فلک در آبدانستی

کجا مهری که سیصد چند غبرا جرم رخشانش

درون آبدان بودن خلاف امتحانستی

وگر گوید نه خورشیدست کاندر آبدان دیدم

ز انکار عیان مردود عقل نکته دانستی

یکی گفتا قدیم از اصل با حادث نپیوندد

سپس پیوند ما با ذات بی همتا چنانستی

بگفتم راست می گویی و راه راست می پویی

ولیکن آنچه می جویی عیان از این بیانستی

بجنبد سرو را شاخ از نسیم و ریشه پابرجا

نجنبد اصل آن از باد اگر فرعش نوانستی

ازین تمثال روشن شد که شخص آفرینش را

ثباتی با حدوث اندر طبیعت توأمانستی

به معنی هست پاینده به صورت هست زاینده

به وجهی از مکان بیرون به وجهی در مکانستی

از آن پایندگی همسایه با عقل گرانمایه

ازین زایندگی همپایه با یونان زمانستی

روان بوعلی سینا ازین اشراق سینایی

به زیر خاک تاری پای کوبان کف زنانستی

کس ار زی تربیت پوید که قاآنی چنین گوید

سراید مرحبا بالله که تحقیق آن چنانستی

به خاصانت بپیوندد کلام نغز من چونان

که ره گم کرده را رهبر جرس زی کاروانستی

 

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها