ورود-ثبت نام

تنهاتر از یک برگ با بار شادی های مهجورم

فروغ فرخزاد – مجموعه ی تولدی دیگر

شماره ۸

در آب های تابستان

تنهاتر از یک برگ

با بار شادی های مهجورم

در آب های سبز تابستان

آرام می رانم

تا سرزمین مرگ

تا ساحل غم های پاییزی

در سایه ای خود را رها کردم

در سایه ی بی اعتبار عشق

در سایه ی فرار خوشبختی

در سایه ی ناپایداری ها

شب ها که می چرخد نسیمی گیج

در آسمان کوته دل تنگ

شب ها که می پيچد مهی خونین

در کوچه های آبی رگ ها

شب ها که تنهاییم

با رعشه‌های روحمان، تنها

در ضربه های نبض می جوشد

احساس هستی، هستی بیمار

” در انتظار دره ها رازیست ”

این را به روی قله های کوه

بر سنگ های سهمگین کندند

آنها که در خط سقوط خویش

یک شب سکوت کوهساران را

از التماسی تلخ آکندند

” در اضطراب دست های پر

آرامش دستان خالی نیست

خاموشی ویرانه ها زیباست ”

این را زنی در آب ها می خواند

در آب های سبز تابستان

گویی که در ویرانه ها می زیست

ما یکدگر را با نفس هامان

آلوده می سازیم

آلوده ی تقوای خوشبختی

ما از صدای باد می ترسیم

ما از نفوذ سایه های شک

در باغ های بوسه هامان رنگ می بازیم

ما در تمام میهمانی های قصر نور

از وحشت آوار می لرزیم

 

اکنون تو اینجایی

گسترده چون عطر اقاقی ها

در کوچه های صبح

بر سینه‌ام سنگین

در دستهایم داغ

در گیسوانم رفته از خود، سوخته، مدهوش

اکنون تو اینجایی

چیزی وسیع و تیره و انبوه

چیزی مشوش چون صدای دوردست روز

بر مردمک های پریشانم

می چرخد و می گسترد خود را

شاید مرا از چشمه می گیرند

شاید مرا از شاخه می چینند

شاید مرا مثل دری بر لحظه های بعد می بندند

شاید

دیگر نمی‌بینم.

ما بر زمینی هرزه روییدیم

ما بر زمینی هرزه می باریم

ما ” هیچ ” را در راه ها دیدیم

بر اسب زرد بالدار خویش

چون پادشاهی راه می پیمود

افسوس، ما خوشبخت و آرامیم

افسوس، ما دلتنگ و خاموشیم

خوشبخت، زیرا دوست می داریم

دلتنگ، زیرا عشق نفرینیست

 

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *