مولانا-غزل شماره 12
ای نوبهار عاشقان داری خبر از یار ما ؟
ای از تو آبستن چمن و ای از تو خندان باغها
ای بادهای خوش نفس عشاق را فریادرس
ای پاک تر از جان و جا آخر کجا بودی ؟ کجا ؟
ای فتنه ی روم و حبش،حیران شدم کاین بوی خوش
پیراهن یوسف بود یا خود روان مصطفی ؟
ای جویبار راستی از جوی یار ماستی
بر سینهها سیناستی بر جانهایی جان فزا
ای قیل و ای قال تو خوش،و ای جمله اشکال تو خوش
ماه تو خوش سال تو خوش ای سال و مه چاکر تو را
