غزلیات وفایی مهابادی

در این بخش غزلیات وفایی مهابادی نوشته شده است .

فهرست غزلیات به ترتیب حروف الفبای حرف آخر قافیه یا ردیف است

برای خواندن هر شعر ، روی آن کلیک کنید :

 

الف : 

غزل شماره 1 : ای صفابخش جان نسیم صبا

غزل شماره 2 : بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را

غزل شماره 3 : ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرا

غزل شماره 4 : تاریک مکن روز مرا باز، نگارا

غزل شماره 5 : ای ترک خطا، ماه ختن، سرو دل آرا

غزل شماره 6 : باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟

غزل شماره 7 : شانه زد بر روی خود چون طره ی دلاله را

غزل شماره 8 : حلقه چون زد در دی زلفان رخ جانان را

غزل شماره 9 : بشکست چو زلف سیه مشک فشان را

غزل شماره 10 : آن روز کزآن طره به رخ بست شکن را

غزل شماره 11 : ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را

ب : 

غزل شماره 12 : ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب

غزل شماره 13 : ساقیا سوختم بیا بشتاب

غزل شماره 14 : خوش همی غلتد به رویش طره ی پر پیچ و تاب

غزل شماره 15 : صبا از من بگو با آن مه نامهربان امشب

غزل شماره 16 : مرا بی تاب داری هر دم ای زلفت به تاب امشب

د : 

غزل شماره 17 : گوشه ی چشم توام گوشه نشین کرد ز خود

ت : 

غزل شماره 18 : طره از باد وزان لرزان به روی دلبر است

غزل شماره 19 : ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

غزل شماره 20 : ای فتنه ی عالم به نگاه! این چه جمال است؟

غزل شماره 21 : ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است

غزل شماره 22 : زلف مشکین بین که بر عارض پریشان کرده است

غزل شماره 23 : خطا گفتم که زلفت مشک چین است

غزل شماره 24 : به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

غزل شماره 25 : دلبری دارم که در عالم نظیرش کم تر است

غزل شماره 26 : ای بت چین ای بلای جان خط و خالت

غزل شماره 27 : به فریادم رس ای جان عزیز! بآن لعل شیرینت

غزل شماره 28 : کشیده طره سر از اختیار عارض قامت

د : 

غزل شماره 29 : رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

غزل شماره 30 : دل که با طره ی جانان سر سودا دارد

غزل شماره 31 : جز سر زلف تو دل که راه ندارد

غزل شماره 32 : هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد

غزل شماره 33 : سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

غزل شماره 34 : بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

غزل شماره 35 : بتم چو طره به رخسار خود فشان می‌کرد

غزل شماره 36 : حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد

غزل شماره 37 : چشم سیاه مستت با ما ببین چه ها کرد

غزل شماره 38 : آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد

غزل شماره 39 : به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد

غزل شماره 40 : شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد

غزل شماره 41 : دل دیوانه ای دارم دمی بی غم نخواهد شد

غزل شماره 42 : مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد

غزل شماره 43 : شکل و بالای تو را، یارب، چه شیرین بسته‌اند

غزل شماره 44 : در ازل سنبل گیسوی تو را شانه زدند

غزل شماره 45 : بت من طره چو بر برگ سمن برشکند

غزل شماره 46 : مستانه چو از میکده بیرون آید

س : 

غزل شماره 47 : ای شکر اگر وانرسی خال مگس

م : 

غزل شماره 48 : جانا شب دوش مرغکی غالیه فام

غزل شماره 49 : خوشا روزی ز دنیا دربه در بم

غزل شماره 50 : نگارینم! دل و جانم! حبیبم

غزل شماره 51 : هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

غزل شماره 52 : رنجیده ی یاران و ز دوران گله دارم

غزل شماره 53 : من که در گوشه ی کاشانه دلی خوش دارم

غزل شماره 54 : به خیال تو به هر جای که من می نگرم

غزل شماره 55 : گر من سوخته بر شاهد خوبان برسم

غزل شماره 56 : به کوی یار هر دم از فراق یار می‌نالم

غزل شماره 57 : ای آفت دل بلای جانم

غزل شماره 58 : بی تو ای دوست ندانی که چه گویم چونم

ن : 

غزل شماره 59 : السلام ای باغ رویت جنت المأوای من

غزل شماره 60 : یار ارمنی مذهب! شوخ عیسوی ملت

و : 

غزل شماره 61 : ای دلبرا! ای دلبرا! جانم فدای جان تو

ه : 

غزل شماره 62 : فدای جان پاکت ای غلام در به در کرده

ی : 

غزل شماره 63 : شب است این زلف، یا روز جدایی؟

غزل شماره 64 : گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

غزل شماره 65 : شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

غزل شماره 66 : ای به مصر سودایت صد عزیز قربانی

غزل شماره 67 : دریغ عهد گل و عاشقی و روز جوانی

پایان اشعار این بخش

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها