پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

صائب تبریزی- غزل شماره 2137

پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

از خندۀ بی وقت دل پسته دو نیم است

کامل هنران در وطن خویش غریبند

در پشت صدف گوهر شهوار یتیم است

نتوان به کرم بندۀ خود کرد جهان را

اینجاست که هر کس که بخیل است کریم است

در کوچ بود عشرت ایّام بهاران

شبنم اثر آبلۀ پای نسیم است

راضی به قضا باش که در خاطر خرسند

چندان که نظر کار کند ناز و نعیم است

در بادیه ها درد به درمان نتوان یافت

بیماری هر شهر به مقدار حکیم است

در دیدۀ روشن گهران هر ورق گل

از نور تجلّی ید بیضای کلیم است

در نقطۀ موهوم هویداست به تفصیل

هر نقش که در دایرۀ عرش عظیم است

هر نقش امیدی که به آن شاد شود دل

در پشت سراپردۀ زنبوری بیم است

صائب به گناه دو جهان از کرم او

نومید نگردی، که خداوند کریم است